Mezar başında bağışlanma duası ve Mezmurlar düzeni

Cemaatlerin geleneklerine göre mezar yanında okunan ayetler, mezmurlar ve bağışlanma talebinden oluşan derleme. Belirli bir haksızlık için af istenirken, özellikle borç veya başkalarının hakları söz konusuysa, telafi yolunu bir hahamla görüşmek gerekir.

Duanın metni

Ayetler ve huzur dileği:

‘Rab seni daima yönlendirsin, kurak yerlerde canını doyursun ve kemiklerini güçlendirsin. Sulanmış bahçe ve suları tükenmeyen kaynak gibi olacaksın. Senden gelenler eski yıkıntıları yeniden kuracak; kuşakların temellerini yükselteceksin. Sana gedikleri onaran, oturulacak yolları yenileyen denecek. Esenlik müjdeleyen tesellici gelene dek esenlikle yat ve esenlikle uyu.’

Bazıları şunu ekler:
‘[Ad], [ad] oğlu, onur içinde istirahat etsin; onun erdemi bana destek olsun.’
Siz kutsal ve temiz olanlara, Yüceler Yücesi’nin doğrularına, bu mezarlıkta yatan temiz ruhlara yalvarıyoruz: İstirahat yerlerinize gelip duamı dinleyin ve Kralların Kralı, Kutsal Olan’a, mübarek olsun, ulaştırın. Benim ve bütün ev halkımın (ve beni gönderen herkesin) adına dua edin. Ruhlarınız benim erdemim ve dualarımın erdemiyle yücelsin; duam dünyanın Yaradanı’nın huzuruna temiz ulaşsın. Amen; dileği bu olsun.

‘Ağzımın sözleri ve yüreğimin düşüncesi Senin katında kabul görsün, RAB, kayam ve kurtarıcım.’

Şu yedi mezmuru okumak âdettendir:
Mezmur 33:
Ey doğrular, RAB’de sevinin; övgü dürüstlere yaraşır. Lirle RAB’be şükredin; on telli çalgıyla O’na ezgi söyleyin. O’na yeni bir ezgi söyleyin; sevinç haykırışlarıyla ustaca çalın. Çünkü RAB’bin sözü doğrudur, bütün işi sadakatledir. Doğruluğu ve adaleti sever; yeryüzü RAB’bin iyiliğiyle doludur. Gökler RAB’bin sözüyle, bütün orduları ağzının soluğuyla yapıldı. Denizin sularını yığın gibi toplar, derinlikleri ambarlara koyar. Bütün yeryüzü RAB’den korksun; dünyanın bütün sakinleri O’na saygı duysun. Çünkü O söyledi ve oldu; buyurdu ve sağlam durdu. RAB ulusların danışmasını boşa çıkarır, halkların tasarılarını engeller. RAB’bin danışması sonsuza dek, yüreğinin düşünceleri kuşaktan kuşağa durur. Tanrısı RAB olan ulusa, kendine miras seçtiği halka ne mutlu! RAB gökten bakıp bütün insanları görür. Oturduğu yerden yeryüzünün bütün sakinlerini gözetir. Hepsinin yüreğini biçimlendiren, bütün işlerini anlar. Kral büyük orduyla kurtulmaz; yiğit büyük güçle kurtarılmaz. At, zafer için boş umuttur; büyük gücüyle kurtaramaz. İşte RAB’bin gözü, O’ndan korkanların, iyiliğini umanların üzerindedir; canlarını ölümden kurtarmak, kıtlıkta yaşatmak için. Canımız RAB’bi bekler; yardımımız ve kalkanımız O’dur. Yüreğimiz O’nda sevinir, çünkü kutsal Adına güvendik. RAB, Sana umut bağladığımız gibi iyiliğin üzerimizde olsun.

Mezmur 16:
David’in miktamı. Beni koru Tanrı, çünkü Sana sığındım. RAB’be dedin: Sen benim Rabbimsin; Senden ayrı iyiliğim yok. Yeryüzündeki kutsallar ve soylular, bütün sevincim onlardadır. Başkasının ardından koşanların acıları çoğalacak; onların kanlı sunularını dökmeyecek, adlarını dudaklarıma almayacağım. RAB payımın ve kâsemin hissesidir; payımı Sen tutarsın. Sınır çizgileri bana güzel yerlerde düştü; mirasım gerçekten güzeldir. Bana öğüt veren RAB’bi kutsarım; geceleri bile içim beni eğitir. RAB’bi daima önüme koydum; sağımda olduğu için sarsılmayacağım. Bu yüzden yüreğim sevinir, yüceliğim coşar; bedenim de güvenle dinlenir. Çünkü canımı Şeol’e terk etmez, sadık kulunun çukuru görmesine izin vermezsin. Yaşam yolunu bana bildirirsin; huzurunda sevinçlerin doluluğu, sağ elinde sonsuz hazlar vardır.

Mezmur 17:
David’in duası. Haklı davayı dinle RAB; feryadıma kulak ver, hilesiz dudaklardan gelen duamı işit. Hükmüm huzurundan çıksın; gözlerin doğruluğu görsün. Yüreğimi sınadın, gece ziyaret edip beni arıttın; kötü niyet bulmayacaksın, ağzım sınırı aşmayacak. İnsanların işlerine gelince, dudaklarının sözüyle zorbanın yollarından sakındım. Adımlarımı yollarında sağlam tut ki ayaklarım kaymasın. Sana sesleniyorum, çünkü bana cevap verirsin Tanrı; kulağını bana eğ, sözümü dinle. Saldırganlarından sığınanları sağ elinle kurtaran Sen, harika iyiliğini göster. Beni gözbebeği gibi koru; kanatlarının gölgesinde sakla, beni yağmalayan kötülerden, çevremi kuşatan can düşmanlarından. Duygusuz yüreklerini kapatmışlar; ağızları kibirle konuşur. Şimdi adımlarımızı kuşatıp bizi yere sermek için gözlerini dikiyorlar. Ava hevesli aslan, gizlendiği yerde pusu kuran genç aslan gibidir. Kalk RAB, karşısına çıkıp onu yere ser; canımı kılıcınla kötüden, elinle insanlardan kurtar RAB; payı bu yaşamda olan dünya insanlarından. Karınlarını hazinenle doldurursun; çocukları doyar, artanlarını küçüklerine bırakırlar. Bense doğruluk içinde yüzünü göreceğim; uyandığımda suretinle doyacağım.

Mezmur 72:
Şelomo’nun. Tanrı, hükümlerini krala, doğruluğunu kralın oğluna ver. Halkını doğrulukla, yoksullarını adaletle yargılasın. Dağlar halka esenlik, tepeler doğrulukla huzur getirsin. Halkın yoksullarını savunsun, ihtiyaç sahiplerinin çocuklarını kurtarsın, zalimi ezsin. Güneş durdukça ve ayın önünde kuşaklar boyunca Senden korksunlar. Biçilmiş çayıra yağmur, toprağı sulayan sağanaklar gibi insin. Onun günlerinde doğru kişi gelişsin, ay kalmayana dek esenlik bol olsun. Denizden denize, Irmak’tan dünyanın uçlarına dek egemen olsun. Çölde yaşayanlar önünde eğilsin, düşmanları toprak yalasın. Tarşiş ve adaların kralları haraç, Şeva ve Seva kralları armağan getirsin. Bütün krallar önünde eğilsin, bütün uluslar ona hizmet etsin. Çünkü haykıran muhtacı, yardımcısı olmayan yoksulu kurtarır. Güçsüze ve muhtaca acır, muhtaçların canını kurtarır. Canlarını baskıdan ve şiddetten kurtarır; kanları gözünde değerlidir. Yaşasın, ona Şeva altını verilsin; onun için sürekli dua edilsin, gün boyu kutsansın. Ülkede tahıl bol olsun; dağların doruklarında ürünü Lübnan gibi dalgalansın, kent halkı yerin otları gibi filizlensin. Adı sonsuza dek sürsün; güneşin önünde adı devam etsin, insanlar onunla bereket dilesin, bütün uluslar ona mutlu desin. Yalnız harikalar yapan RAB Tanrı, İsrail’in Tanrısı mübarek olsun. Yüce Adı sonsuza dek mübarek olsun; yüceliği bütün yeryüzünü doldursun. Amen ve amen. Yişay oğlu David’in duaları sona erdi.

Mezmur 91:
Yüceler Yücesi’nin sığınağında oturan, Her Şeye Gücü Yeten’in gölgesinde dinlenir. RAB’be derim: Sığınağım ve kalem, güvendiğim Tanrım. Çünkü seni avcının tuzağından ve yıkıcı salgından kurtarır. Tüyleriyle seni örter, kanatlarının altına sığınırsın; sadakati kalkan ve siperdir. Gecenin dehşetinden, gündüz uçan oktan, karanlıkta dolaşan salgından ve öğleyin kırıp geçiren yıkımdan korkmazsın. Yanında bin, sağında on bin düşse de sana yaklaşmaz. Yalnız gözlerinle bakıp kötülerin karşılığını görürsün. Çünkü Sen, RAB, sığınağımsın; Yüceler Yücesi’ni meskenin yaptın. Başına kötülük gelmez, çadırına bela yaklaşmaz. Çünkü seni bütün yollarında korumaları için meleklerine senin hakkında buyruk verir. Ayağın taşa çarpmasın diye seni ellerinde taşırlar. Aslanın ve kobranın üzerine basar, genç aslanı ve yılanı çiğnersin. Bana sevgiyle bağlandığı için onu kurtaracağım; Adımı bildiği için onu yücelteceğim. Beni çağıracak, cevap vereceğim; sıkıntıda onunlayım, onu kurtarıp onurlandıracağım. Uzun ömürle doyuracak, kurtuluşumu ona göstereceğim.

Mezmur 104:
RAB’bi kutsa, ey canım. RAB Tanrım, son derece büyüksün; heybet ve görkem kuşanmışsın. Işığa giysi gibi sarınır, gökleri perde gibi gerersin. Yüksek odalarının kirişlerini sulara yerleştirir, bulutları araban yapar, rüzgârın kanatları üzerinde yürürsün. Rüzgârları habercilerin, alevli ateşi hizmetkârların yaparsın. Yeri temelleri üzerine kurdun, sonsuza dek sarsılmasın diye. Onu derinlikle giysi gibi örttün; sular dağların üzerinde durdu. Azarlamandan kaçtılar, gök gürültünün sesinden acele ettiler. Dağlar yükseldi, vadiler onlar için belirlediğin yere alçaldı. Aşamayacakları sınır koydun; bir daha yeri kaplamasınlar diye. Vadilere kaynaklar gönderirsin; dağların arasında akarlar. Bütün kır hayvanlarına su verirler; yaban eşekleri susuzluklarını giderir. Yanlarında göğün kuşları barınır, dalların arasından ses verirler. Dağları yüksek odalarından sularsın; yer, işlerinin meyvesiyle doyar. Hayvanlar için ot, insanın işlemesi için bitki yetiştirirsin; topraktan ekmek çıkarsın diye. Şarap insanın yüreğini sevindirir, yağ yüzü parlatır, ekmek insanın yüreğini güçlendirir. RAB’bin ağaçları, diktiği Lübnan sedirleri doyar. Kuşlar orada yuva yapar; leyleğin evi servilerdedir. Yüksek dağlar yaban keçileri için, kayalar kaya tavşanlarına sığınaktır. Ayı belirlenmiş zamanlar için yaptın; güneş batışını bilir. Karanlık getirirsin, gece olur; ormanın bütün hayvanları dolaşır. Genç aslanlar av için kükrer, yiyeceklerini Tanrı’dan ister. Güneş doğunca çekilip inlerine yatarlar. İnsan işine, akşama dek emeğine çıkar. İşlerin ne çok, RAB! Hepsini bilgelikle yaptın; yeryüzü varlıklarınla dolu. İşte büyük ve engin deniz; orada sayısız yaratık, küçük ve büyük canlılar var. Gemiler orada gider, içinde oynasın diye biçimlendirdiğin Leviatan da. Hepsi yiyeceklerini vaktinde vermeni bekler. Verirsin, toplarlar; elini açarsın, iyilikle doyarlar. Yüzünü gizlersin, dehşete düşerler; soluklarını alırsın, ölür ve topraklarına dönerler. Soluğunu gönderirsin, yaratılırlar; toprağın yüzünü yenilersin. RAB’bin yüceliği sonsuza dek sürsün; RAB işlerinde sevinsin. Yere bakar, yer titrer; dağlara dokunur, tüterler. Yaşadıkça RAB’be şarkı söyleyecek, var oldukça Tanrıma ezgi sunacağım. Düşüncem O’nu hoşnut etsin; ben RAB’de sevineceğim. Günahlar yeryüzünden tükensin, kötüler artık olmasın. RAB’bi kutsa, ey canım. Haleluya.

Mezmur 130:
Yükselişler ezgisi. Derinliklerden Sana sesleniyorum RAB. Rab, sesimi işit; kulakların yakarışlarımın sesine açık olsun. Günahları sayıp tutsaydın RAB, ey Rab, kim ayakta kalabilirdi? Ama bağışlanma Sendedir, Sana saygı duyulsun diye. RAB’bi bekliyorum; canım bekliyor, sözüne umut bağlıyorum. Canım Rab’bi, nöbetçilerin sabahı beklediğinden daha çok, nöbetçilerin sabahı beklediğinden çok bekler. İsrail, RAB’be umut bağla; çünkü iyilik RAB’dedir, bol kurtuluş O’ndadır. İsrail’i bütün günahlarından O kurtaracaktır.

Ardından vefat eden kişinin adının İbranice harflerine karşılık gelen Mezmur 119 bölümleri okunur:

Ayrıca İbranice neşama, ‘ruh’, kelimesinin harflerine karşılık gelen Mezmur 119 bölümleri okunur:
Sözün ayaklarıma kandil, yoluma ışıktır.
Ant içtim ve yerine getireceğim: Adil hükümlerini tutacağım.
Çok sıkıntı çektim; RAB, sözüne göre beni yaşat.
Ağzımın gönüllü sunularını kabul et RAB, hükümlerini bana öğret.
Canım her zaman elimdedir; yine de Tora’nı unutmadım.
Kötüler bana tuzak kurdu, ama buyruklarından sapmadım.
Tanıklıklarını sonsuza dek miras edindim, çünkü yüreğimin sevincidirler.
Yüreğimi yasalarını sonsuza dek, sonuna kadar yerine getirmeye yönelttim.

Önderler beni sebepsiz yere kovaladı, ama yüreğim sözünden korkar.
Büyük ganimet bulan gibi sözüne sevinirim.
Yalandan nefret eder, tiksinirim; Tora’nı severim.
Adil hükümlerinden ötürü günde yedi kez Seni överim.
Tora’nı sevenlerin büyük esenliği vardır; onları tökezleten bir şey yoktur.
Kurtuluşunu umdum RAB, emirlerini yerine getirdim.
Canım tanıklıklarını tuttu, onları çok severim.
Buyruklarını ve tanıklıklarını tuttum, çünkü bütün yollarım önündedir.

Tora’nı ne çok seviyorum! Gün boyu düşüncem odur.
Emrin beni düşmanlarımdan bilge kılar, çünkü sonsuza dek benimledir.
Bütün öğretmenlerimden çok anlayış kazandım, çünkü tanıklıkların düşüncemdir.
Yaşlılardan çok anlarım, çünkü buyruklarını korudum.
Sözünü tutmak için ayaklarımı her kötü yoldan alıkoydum.
Hükümlerinden ayrılmadım, çünkü beni Sen eğittin.
Sözlerin damağıma ne tatlı, ağzıma baldan da tatlı!
Buyruklarından anlayış kazanırım; bu yüzden her yalan yoldan nefret ederim.

RAB, yasalarının yolunu bana öğret; sonuna kadar koruyayım.
Bana anlayış ver; Tora’nı koruyup bütün yüreğimle tutayım.
Beni emirlerinin yolunda yürüt, çünkü ondan hoşlanırım.
Yüreğimi tanıklıklarına yönelt, haksız kazanca değil.
Gözlerimi boş şeylerden çevir; yolunda beni yaşat.
Kuluna sözünü gerçekleştir; Sana saygı içindir.
Korktuğum utancı gider, çünkü hükümlerin iyidir.
İşte, buyruklarını özlüyorum; doğruluğunla beni yaşat.

Mezar başında bağışlanma duası
Mezarın önünde durup üç kez söyler:
‘Gökteki ve yeryüzündeki mecliste; Her Yerde Hazır Olan’ın, mübarek olsun, gökteki mahkemenin, yeryüzündeki mahkemenin ve bu kutsal cemaatin onayıyla her heremi, cemaatten çıkarmayı ve konam adağını çözüyor ve iptal ediyoruz. Yaşayanların ölülere veya ölülerin yaşayanlara söylediği; yeme içme, ticaret, kavga veya anlaşmazlıkla ilgili olan her şeyi; özellikle [kişinin adı] ile [diğer kişinin adı] arasında [konuları belirtin] hakkında yaşananları. Hepsi kaldırılmış, bağışlanmış, silinmiş, yok edilmiş ve çözülmüş olsun.’
Tanıklar şöyle der:
‘Bizim ağzımızdan kaldırıldığı gibi Kutsal Olan’ın, mübarek olsun, ve göksel topluluğunun ağzından da kaldırılsın. Yazıldığı gibi (Tesniye 23:6): RAB Bilam’ı dinlemek istemedi; Tanrın RAB laneti senin için berekete çevirdi, çünkü Tanrın RAB seni sevdi. Ve RAB dedi: Sözüne göre bağışladım.’
Üç kez söylerler:
‘Kaldırılmış, bağışlanmış ve çözülmüş.’

Mekânın saygınlığına ve mezarlık geleneklerine uyulmalıdır. Bu metin mali borçları kaldırmaz ve halahik incelemenin yerini tutmaz.