حاخام امانوئل شاحر
باطل‌کردن جادو: پیشینه در سنت یهودی
حاخام امانوئل شاحر شلیطا در چارچوب همراهی معنوی، دعا و راهنمایی شخصی، بر اساس سنت قبالا به رفع و ابطال جادو می‌پردازد. حاخام به انجام جادو یا افکندن آن بر دیگران نمی‌پردازد.
پیشینهٔ باطل‌کردن جادو: دیدگاه‌هایی از تورات و گمارا
مقدمه
جادو در یهودیت موضوعی است که در منابع کهن یهودی، از جمله تورات و گمارا، آمده و توصیف شده است. پژوهش دربارهٔ این موضوع، برداشت‌ها و رویکردهای گوناگون به اعمال جادویی، قوانین مرتبط و بحث‌های شرعی پیرامون آن را آشکار می‌کند.
جادو در تورات
تورات در چند آیه به جادو اشاره می‌کند. برجسته‌ترین نمونه در کتاب خروج (۲۲:۱۷) است که می‌گوید: «زن جادوگر را زنده مگذار.» این آیه بازتاب موضع قاطع علیه اعمال جادویی است و مبنایی برای ممنوعیت جادو در شریعت یهودی دانسته می‌شود.
بحث‌ها در گمارا
گمارا در رسالهٔ سنهدرین و رساله‌های دیگر، موضوع جادو را به‌تفصیل بررسی می‌کند. این بحث‌ها به تعریف جادو، شیوهٔ انجام آن و پرسش‌های شرعی برخاسته از نگاه تورات می‌پردازند. برای نمونه، گمارا دربارهٔ میزان واقعیت‌داشتن جادو و تفاوت آن با معجزات و نشانه‌های مشروع بحث می‌کند.
احکام و فتواها
شریعت یهودی مجموعه‌ای کامل از قوانین و احکام دربارهٔ جادو پدید آورده است. برای نمونه، رامبام در کتاب «میشنه تورا» ممنوعیت‌های مرتبط با جادو را توضیح می‌دهد و بر آسیب‌های معنوی و اجتماعی ناشی از آن تأکید می‌کند.
جادو و متون پیامبران
در متون پیامبران، داستان‌هایی با اشاره به جادو آمده است، مانند داستان شائول پادشاه و زن احضارکنندهٔ ارواح در عین‌دور. این داستان‌ها نمونه‌هایی از کاربرد جادو و رویارویی با آن در دوران کتاب مقدس هستند.
جمع‌بندی
جادو در یهودیت، چنان‌که در تورات و گمارا ارائه می‌شود، بازتاب باور به وجود نیروهای فراطبیعی و موضع سخت‌گیرانه در برابر این اعمال است. بحث‌های شرعی و انسان‌شناختی پیرامون این موضوع، جایگاه محوری جادو را در فرهنگ و اندیشهٔ یهودی طی نسل‌ها نشان می‌دهد.