مزمور ۳۵ — درخواست حفاظت و یاری

مزمور ۳۵ درخواست حفاظت، عدالت و یاری در سختی را بیان می‌کند. متن آن برای خواندن و نیایش اینجا آمده است. در نوشته‌های سگولا با درخواست در برابر اتهام نیز مرتبط است؛ خواندنش نه نتیجه‌ای مشخص را تضمین می‌کند و نه جای اقدام لازم در شرایط زندگی را می‌گیرد.

مزمور ۳۵

۱. از داوود. خداوندا، با ستیزه‌جویانم ستیز کن؛ با جنگ‌کنندگان با من بجنگ.

۲. سپر و زره برگیر و به یاری‌ام برخیز.

۳. نیزه برکش و راه تعقیب‌کنندگانم را ببند؛ به جانم بگو: من نجات توام.

۴. جویندگان جانم شرمنده و رسوا شوند؛ بدخواهانم خوار به عقب بازگردند.

۵. چون کاه در برابر باد باشند و فرشتهٔ خداوند براندشان.

۶. راهشان تاریک و لغزنده باشد و فرشتهٔ خداوند تعقیبشان کند.

۷. بی‌سبب دامشان را در گودالی برایم پنهان کردند؛ بی‌سبب برای جانم چاله کندند.

۸. نابودیِ ندانسته بر او آید؛ دامی که پنهان کرده او را بگیرد و در آن به تباهی افتد.

۹. جانم در خداوند شادی و در نجاتش شادمانی کند.

۱۰. همهٔ استخوان‌هایم بگویند: خداوندا، چه کسی چون توست که فقیر را از قوی‌تر از او، و فقیر و نیازمند را از غارتگرش می‌رهاند؟

۱۱. شاهدان ستمگر برمی‌خیزند و از چیزی که نمی‌دانم می‌پرسند.

۱۲. به جای نیکی بدی می‌دهند و جانم را داغدار می‌کنند.

۱۳. اما در بیماری‌شان جامهٔ ماتم پوشیدم، جانم را با روزه فروتن کردم و دعایم به آغوشم بازگشت.

۱۴. چون برای دوست یا برادرم رفتار کردم؛ چون عزادار مادر، اندوهگین خم شدم.

۱۵. اما چون لغزیدم شادی کردند و جمع شدند؛ مهاجمان ناشناس بر من گرد آمدند، دریدند و بازنایستادند.

۱۶. چون تمسخرکنندگان بی‌دین در مهمانی، بر من دندان ساییدند.

۱۷. پروردگارا، تا کی می‌نگری؟ جانم را از ویرانی‌شان و یگانه‌جانم را از شیران برهان.

۱۸. در جماعت بزرگ سپاست می‌گویم؛ میان قومی بسیار می‌ستایمت.

۱۹. دشمنان دروغینم بر من شادی نکنند و بی‌سبب‌دشمنانم چشمک نزنند.

۲۰. زیرا صلح نمی‌گویند؛ علیه آرامان زمین سخنان فریبکارانه می‌اندیشند.

۲۱. دهان بر من می‌گشایند و می‌گویند: آها، آها! چشمانمان دید.

۲۲. دیدی، خداوندا؛ خاموش مباش. پروردگارا، از من دور مشو.

۲۳. برای داوری‌ام برخیز و بیدار شو، خدای من و پروردگارم، برای دادخواهی‌ام.

۲۴. طبق عدالتت داوری‌ام کن، خداوند خدای من؛ نگذار بر من شادی کنند.

۲۵. در دل نگویند: آها، آرزویمان! نگویند: بلعیدیمش.

۲۶. شادی‌کنندگان به بدبختی‌ام با هم شرمنده و خوار شوند؛ بزرگی‌فروشان بر من شرم و رسوایی بپوشند.

۲۷. خواستاران دادخواهی‌ام بسرایند و شاد شوند؛ همواره بگویند: خداوند بزرگ باد که صلح بنده‌اش را می‌خواهد.

۲۸. زبانم تمام روز عدالت و ستایشت را خواهد گفت.