حاخام امانوئل شاحر
آیات خروج از مصر — گزیده‌ای برای شب سدر
گزیده‌ای از آیات تورات دربارهٔ خروج از مصر، یاد رهایی و پیمان، برای خواندن و مطالعه در کنار هگادا. این گزیده جایگزین فرمان‌های سدر و متن هگادا نیست.
متن نیایش
1. خروج 12
نان‌های فطیر را نگاه دارید، زیرا در همین روز سپاه‌هایتان را از سرزمین مصر بیرون آوردم؛ این روز را نسل‌به‌نسل به عنوان حکمی جاودان نگاه دارید.
2. خروج 12
شبی نگهبانی برای خداوند است تا آنان را از سرزمین مصر بیرون آورد؛ این شب از آنِ خداوند است، شب نگهبانی برای همهٔ بنی‌اسرائیل نسل‌به‌نسل.
3. خروج 12
در همان روز خداوند بنی‌اسرائیل را به گروه‌های سپاهشان از سرزمین مصر بیرون آورد.
4. خروج 13
موسی به قوم گفت: این روز را به یاد دارید که از مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آمدید، زیرا خداوند با دست نیرومند شما را از اینجا بیرون آورد؛ نان خمیرمایه‌دار خورده نشود.
5. خروج 13
در آن روز به فرزندت بگو: به خاطر این است که خداوند هنگام خروج من از مصر برایم انجام داد.
6. خروج 13
نشانه‌ای بر دستت و یادبودی میان چشمانت باشد تا تورات خداوند در دهانت باشد؛ زیرا خداوند با دست نیرومند تو را از مصر بیرون آورد.
7. خروج 13
چون فرزندت در آینده بپرسد «این چیست؟» بگو: خداوند با دست نیرومند ما را از مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آورد.
8. خروج 13
نشانه‌ای بر دستت و پیشانی‌بندی میان چشمانت باشد، زیرا خداوند با دست نیرومند ما را از مصر بیرون آورد.
9. خروج 16
موسی و هارون به همهٔ بنی‌اسرائیل گفتند: شامگاه خواهید دانست که خداوند شما را از سرزمین مصر بیرون آورد.
10. خروج 16
موسی گفت: این فرمان خداوند است: یک عومر از آن برای نسل‌هایتان نگاه دارید تا نانی را ببینند که هنگام بیرون‌آوردنتان از سرزمین مصر در بیابان به شما خوراندم.
11. خروج 18
یترون، کاهن مدیان و پدرزن موسی، شنید که خدا برای موسی و قومش اسرائیل چه کرده و خداوند چگونه اسرائیل را از مصر بیرون آورده است.
12. خروج 19
در ماه سوم پس از خروج بنی‌اسرائیل از سرزمین مصر، در این روز به بیابان سینا رسیدند.
13. خروج 20
من خداوند خدای توام که تو را از سرزمین مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آوردم. خدایان دیگری در برابر من نداشته باش.
14. خروج 23
عید درو، نوبر کارهایت که در کشتزار می‌کاری، و عید گردآوری در پایان سال، هنگامی که محصول کارهایت را از کشتزار گرد می‌آوری.
15. خروج 29
خواهند دانست که من خداوند خدای آنانم که از سرزمین مصر بیرونشان آوردم تا در میانشان ساکن شوم. من خداوند خدای آنانم.
16. خروج 34
عید نان‌های فطیر را نگاه دار: هفت روز طبق فرمانم فطیر بخور، در زمان مقرر ماه آویو، زیرا در ماه آویو از مصر بیرون آمدی.
17. لاویان 19
ترازوهای درست، وزنه‌های درست، ایفهٔ درست و هینِ درست داشته باشید. من خداوند خدای شمایم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم.
18. لاویان 22
که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدایتان باشم. من خداوندم.
19. لاویان 23
تا نسل‌هایتان بدانند که هنگام بیرون‌آوردن بنی‌اسرائیل از سرزمین مصر، آنان را در سایبان‌ها ساکن کردم. من خداوند خدای شمایم.
20. لاویان 25
من خداوند خدای شمایم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا سرزمین کنعان را به شما بدهم و خدایتان باشم.
21. لاویان 25
زیرا بندگان من‌اند که از سرزمین مصر بیرون آوردم؛ چون بردگان فروخته نشوند.
22. لاویان 25
زیرا بنی‌اسرائیل بندگان من‌اند؛ بندگان من‌اند که از سرزمین مصر بیرون آوردم. من خداوند خدای شمایم.
23. لاویان 26
من خداوند خدای شمایم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا دیگر بردهٔ آنان نباشید. میله‌های یوغتان را شکستم و شما را راست‌قامت راه بردم.
24. لاویان 26
برای آنان پیمان پیشینیانشان را به یاد می‌آورم، که در برابر دیدگان ملت‌ها از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدایشان باشم. من خداوندم.
25. اعداد 15
من خداوند خدای شمایم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدایتان باشم. من خداوند خدای شمایم.
26. اعداد 23
خدا آنان را از مصر بیرون می‌آورد؛ نیروی گاو وحشی از آنِ اوست.
27. اعداد 24
خدا او را از مصر بیرون می‌آورد؛ نیروی گاو وحشی دارد. ملت‌های دشمنش را خواهد بلعید، استخوان‌هایشان را خواهد جوید و با تیرهایش درهمشان خواهد شکست.
28. اعداد 33
این سفرهای بنی‌اسرائیل است که به گروه‌های سپاهشان به رهبری موسی و هارون از سرزمین مصر بیرون آمدند.
29. اعداد 33
در ماه نخست، روز پانزدهم آن ماه، از رعمسس کوچ کردند. فردای قربانی پسح، بنی‌اسرائیل با دست برافراشته در برابر دیدگان همهٔ مصر بیرون رفتند.
30. تثنیه 4
اما خداوند شما را گرفت و از کورهٔ آهن، از مصر، بیرون آورد تا قومِ میراث او باشید، چنان‌که امروز هستید.
31. تثنیه 4
چون نیاکانت را دوست داشت و فرزندان پس از آنان را برگزید، با حضور خود و قدرت بزرگش تو را از مصر بیرون آورد.
32. تثنیه 5
من خداوند خدای توام که تو را از سرزمین مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آوردم. خدایان دیگری در برابر من نداشته باش.
33. تثنیه 5
به یاد آور که در سرزمین مصر برده بودی و خداوند خدایت با دست نیرومند و بازوی کشیده تو را از آنجا بیرون آورد؛ پس خداوند خدایت فرمان داد روز شبات را نگاه داری.
34. تثنیه 6
مراقب باش خداوند را فراموش نکنی که تو را از سرزمین مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آورد.
35. تثنیه 6
چون فرزندت در آینده بپرسد: گواهی‌ها و احکام و داوری‌هایی که خداوند خدای ما به شما فرمان داد چیست؟
به فرزندت بگو: در مصر بردگان فرعون بودیم و خداوند با دست نیرومند ما را از مصر بیرون آورد.
خداوند در برابر چشمانمان نشانه‌ها و شگفتی‌های بزرگ و سهمگین بر مصر، فرعون و همهٔ خانه‌اش نهاد.
ما را از آنجا بیرون آورد تا وارد کند و سرزمینی را بدهد که به نیاکانمان سوگند خورده بود.
36. تثنیه 7
چون خداوند شما را دوست داشت و سوگندش به نیاکانتان را نگاه داشت، با دست نیرومند بیرونتان آورد و تو را از خانهٔ بندگی، از دست فرعون پادشاه مصر، رهانید.
37. تثنیه 7
از آنان نترس؛ آنچه خداوند خدایت با فرعون و همهٔ مصر کرد خوب به یاد آور.
آزمون‌های بزرگی که چشمانت دید، نشانه‌ها و شگفتی‌ها و دست نیرومند و بازوی کشیده‌ای که خداوند خدایت با آن تو را بیرون آورد؛ خداوند خدایت با همهٔ قوم‌هایی که از آنان می‌ترسی چنین خواهد کرد.
38. تثنیه 8
مراقب باش خداوند خدایت را با نگاه‌نداشتن فرمان‌ها، داوری‌ها و احکامش که امروز فرمانت می‌دهم فراموش نکنی.
مبادا بخوری و سیر شوی، خانه‌های نیک بسازی و در آنها ساکن شوی،
گله‌هایت افزون شوند، نقره و طلایت زیاد شود و همهٔ داشته‌هایت بیفزاید،
و دلت مغرور شود و خداوند خدایت را فراموش کنی که تو را از سرزمین مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آورد.
39. تثنیه 9
به خداوند دعا کردم و گفتم: ای خداوند پروردگار، قومت و میراثت را نابود نکن که با بزرگی‌ات بازخریدی و با دست نیرومند از مصر بیرون آوردی.
بندگانت ابراهیم، اسحاق و یعقوب را به یاد آور؛ به سرسختی، بدکاری و گناه این قوم منگر.
مبادا سرزمینی که ما را از آن بیرون آوردی بگوید: چون خداوند نتوانست آنان را به سرزمینی که وعده داده بود بیاورد و چون از آنان بیزار بود، بیرونشان آورد تا در بیابان بکشد.
آنان قوم و میراث تو هستند که با قدرت بزرگ و بازوی کشیده‌ات بیرون آوردی.
40. تثنیه 13
اگر در میانت پیامبری یا خواب‌بینی برخیزد و نشانه یا شگفتی‌ای به تو بدهد،
و نشانه یا شگفتی‌ای که گفته بود رخ دهد و بگوید: به دنبال خدایان دیگری برویم که نشناخته‌اید و خدمتشان کنیم،
به آن پیامبر یا خواب‌بین گوش نده، زیرا خداوند خدایتان شما را می‌آزماید تا بداند آیا با تمام دل و جان خداوند خدایتان را دوست دارید.
از خداوند خدایتان پیروی کنید، از او پروا داشته باشید، فرمان‌هایش را نگاه دارید، صدایش را بشنوید، خدمتش کنید و به او بپیوندید.
آن پیامبر یا خواب‌بین به مرگ محکوم شود، زیرا علیه خداوند خدایتان که شما را از سرزمین مصر بیرون آورد و از خانهٔ بندگی رهانید، سخن شورش گفت تا از راهی که خداوند خدایت فرمان داد بروی منحرفت کند. بدین‌سان بدی را از میانت بردار.
41. تثنیه 13
اگر برادرت، پسر مادرت، یا پسر یا دخترت، یا همسر عزیزت، یا دوستی که چون جان توست، پنهانی وسوسه‌ات کند و بگوید: برویم خدایان دیگری را خدمت کنیم که تو و نیاکانت نشناخته‌اید،
از خدایان قوم‌های پیرامونتان، نزدیک یا دور، از یک کرانهٔ زمین تا کرانهٔ دیگر،
با او موافقت نکن و گوش نده؛ بر او ترحم نکن، دریغ مدار و پنهانش نکن.
او را به مرگ برسان؛ دست تو نخست برای کشتنش بر او باشد و سپس دست همهٔ قوم.
او را سنگسار کن تا بمیرد، زیرا خواست تو را از خداوند خدایت دور کند که تو را از سرزمین مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آورد.
42. تثنیه 15
به یاد آور در سرزمین مصر برده بودی و خداوند خدایت تو را رهانید؛ پس امروز این را فرمانت می‌دهم.
43. تثنیه 16
ماه آویو را نگاه دار و پسح را برای خداوند خدایت برگزار کن، زیرا در ماه آویو خداوند خدایت شبانه تو را از مصر بیرون آورد.
قربانی پسح را برای خداوند خدایت از گله و رمه در جایی قربانی کن که خداوند برای سکونت نامش برمی‌گزیند.
44. تثنیه 16
تنها در جایی که خداوند خدایت برای سکونت نامش برمی‌گزیند، هنگام شامگاه و غروب خورشید، زمان خروجت از مصر، قربانی پسح را ذبح کن.
45. تثنیه 24
به یاد آور که در مصر برده بودی و خداوند خدایت تو را از آنجا رهانید؛ پس فرمانت می‌دهم چنین کنی.
46. تثنیه 25
آنچه عمالق در راه هنگام خروجتان از مصر با تو کرد به یاد آور.
47. تثنیه 26
در برابر خداوند خدایت اعلام کن: پدرم آرامیِ سرگردانی بود؛ به مصر فرود آمد و با شمار اندکی آنجا ساکن شد و آنجا قومی بزرگ، نیرومند و پرشمار گردید.
مصریان با ما بدرفتاری کردند، آزارمان دادند و کار سخت بر ما نهادند.
به خداوند خدای نیاکانمان فریاد زدیم و خداوند صدایمان را شنید و رنج و زحمت و ستم بر ما را دید.
خداوند ما را با دست نیرومند و بازوی کشیده، با هیبتی بزرگ و نشانه‌ها و شگفتی‌ها از مصر بیرون آورد.
خواست تو چنین باد، ای خداوند، خدای ما و نیاکانمان، که به خاطر رحمت و مهرت و آیاتی که در حضورت خواندیم عمل کنی؛ آیاتی که خروج اسرائیل از مصر در آنها یاد شده و با دروازه‌های بینا، فهم، متناظرند که فیض رهایی از آنها به اسرائیل رسید. به فراوانی رحمت و مهرت بر ما رحم کن و فیض رهایی و آزادی را از دروازه‌های فهم بر ما جاری ساز. به خاطر نامت ما را از هر رنج و تنگنا به‌تمامی برهان، زیرا خدای رهایی‌بخش نیرومندی هستی، و از هر بندگیِ آدمیان آزادمان کن. به جانم نزدیک شو و رهایش کن؛ به خاطر دشمنانم بازخریدم کن. گفته شده: خداوندا، با ستیزه‌جویانم ستیز کن و با جنگ‌کنندگان با من بجنگ. نافرمانی‌هایت را چون ابر انبوه و گناهانت را چون ابر پاک کردم؛ به سوی من بازگرد، زیرا رهانیده‌امت. زیرا روز انتقام در دل من است و سال رهایی‌یافتگانم رسیده است. زیرا خداوند روز انتقام و سال بازپرداخت برای دادخواهی صهیون دارد. و گفته شده: در همهٔ رنج‌هایشان او رنج برد و فرشتهٔ حضورش نجاتشان داد؛ با محبت و دلسوزی‌اش رهانید، بلند کرد و در همهٔ روزهای کهن حملشان کرد. کدام خدا چون توست که گناه را برمی‌دارد و از نافرمانی بازماندهٔ میراثش می‌گذرد؟ خشمش را تا ابد نگاه نمی‌دارد، زیرا مهر را دوست دارد.
باز بر ما رحم خواهد کرد و گناهانمان را فروخواهد نشاند؛ همهٔ گناهانشان را به ژرفای دریا خواهی افکند. به یعقوب راستی و به ابراهیم مهر عطا خواهی کرد، چنان‌که از روزگاران کهن به نیاکانمان سوگند خوردی. رهایی‌بخش ما، خداوند لشکریان نام اوست، قدوس اسرائیل. خداوند تا ابد متبارک باد، آمین و آمین.