حاخام امانوئل شاحر
نام زوج‌ها و همسریابی — سنت، سنجیدگی و آرامش خانه
ساختن خانه‌ای یهودی نیازمند مسئولیت، سازگاری انسانی، خصلت‌های نیک و خواست مشترک است. در کنار اینها گاهی دربارهٔ نام زوج‌ها و رسم‌های آمده در کتاب‌ها پرسش می‌شود. شایسته است با احترام و آرامش اندیشه به آنها نزدیک شویم، بی‌آنکه هر اشاره را دلیلی برای ترس کنیم.
نام‌های یکسان در خانواده
در وصیت‌نامهٔ ربی یهودا هحاسید مسائلی دربارهٔ شباهت نام زوج‌ها به نام والدینشان آمده است. دامنه و چگونگی اجرای این دستورها به شیوه‌های مختلف بحث شده. پس نباید از مقاله‌ای عمومی دستور شخصی برای تغییر نام، برهم زدن خواستگاری یا متزلزل کردن رابطهٔ موجود نتیجه گرفت.
وقتی پرسشی عملی پیش می‌آید، نام‌های کامل، نام‌های رایج در استفادهٔ روزانه و رسم خانواده را به حاخام بگویید. بررسی منظم بهتر از شایعه یا نتیجه‌ای بر پایهٔ نام ناقص است.
از محاسبهٔ نام‌ها چه نمی‌توان آموخت؟
محاسبات حروف و گماتریا جای بررسی خود رابطه را نمی‌گیرند. به تنهایی نشان نمی‌دهند که آیا زوج‌ها به هم گوش می‌دهند، با احترام رفتار می‌کنند، ارزش‌های مشترک دارند و می‌توانند زندگی مشترک بسازند. تصمیم سرنوشت‌ساز را نباید بر یک محاسبه یا سخنی ترسناک بدون بررسی بنا کرد.
به‌ویژه باید از گفته‌های قطعی که تنها به سبب نام‌ها به زوج‌ها دستور جدایی می‌دهند پرهیز کرد. آرامش خانه ارزشمند است و راهنمایی مسئولانه مستلزم شنیدن واقعیت زندگی آدم‌هاست، نه فقط ترکیب حروف.
راه ایمان و مسئولیت
آیهٔ «با خداوند خدایت یکدل باش» یادآور می‌شود که ایمان جست‌وجوی بی‌پایان نشانه‌ها نیست. می‌توان سنت‌ها را محترم داشت، برکت خواست و منابع را آموخت و هم‌زمان خرد، اختیار و مسئولیت شخصی را حفظ کرد.
پیش از ازدواج شایسته است برای آشنایی صادقانه، گفت‌وگو دربارهٔ انتظارها و فهم نیازهای هر دو طرف وقت گذاشت. اگر پرسشی هلاخایی دربارهٔ نام‌ها هست، می‌توان آن را جداگانه بررسی کرد، بی‌آنکه کل رابطه را محو کند.
برای مطالعه: وصیت‌نامهٔ ربی یهودا هحاسید؛ تثنیه ۱۸:۱۳. این نوشته بررسی عمومی است، نه حکم موردی برای شخص.